CANAL DE PRÓXIMOS POLITÓLOGOS
jueves, 29 de enero de 2009
jueves, 15 de enero de 2009
¿Por qué no dimiten?
Usted cree que posee la respuesta correcta al interrogante. No dimiten porque le tienen apego al cargo, por la erótica del poder, porque en la política nadie es culpable. Quizá esté equivocado. No dimiten porque en el fondo de sus huesos, donde hasta el tuétano duele la verdad, piensan que lo hacen bien. Es más, ellos son siempre inocentes. Cuando la prensa los critica, qué mala es la prensa. En cambio, cuando la prensa critica a los otros, qué razón tiene. Pero ellos, repito, son inocentes.
Que a estas alturas tengamos a la misma ministra de Fomento es una vergüenza para España, para el Pesoe y sus votantes. Y no solo por lo mal que lo ha hecho estos días, sino por lo mal que lo ha hecho siempre. Por su prepotencia. Por esa soberbia que le pesa en los ojos (es la soberbia el gran pecado de la política y los políticos). Por haberse reído de Galicia y de los gallegos. Que sea otro gallego quien la defiende, José Blanco, produce más indignación todavía. Pero ahí sigue la señora Álvarez. Piensa que lo hace bien. Cuando Avellaneda escribió la segunda parte del Quijote , también creía haber redactado un libro eximio. Fue Cervantes, al continuar dando vida a Quijano, quien lo puso en su sitio: era Avellaneda un escritor de segunda. Es el tiempo quien colocará a la señora Álvarez donde merece: un lugar del olvido. Y no solo a ella, sino a alguno más. A los pilotos de Iberia, por ejemplo. Al señor Bermejo, ministro de Justicia. Y, de paso, al hombre que prometió oro para los dependientes de «Galiza» y solo les dejó viento, y viento, y viento...
Fuente: La Voz de Galicia, 15.01.09
miércoles, 14 de enero de 2009
Tensións no BNG ante as Eleccións Galegas do 1 de marzo (II)
Movemento Pola Base denuncia a falta de democracia interna no BNG:
Propostas de candidatos ao Parlamento Galego no seo do BNG
Nestes días estase a realizar no seo do BNG asembleas comarcais para propor nomes para conformar as candidaturas desta organizacións as vindeiras eleccións do 1 de marzo. O procedemento a priori parece un método profundamente democrático senón fora pola trucaxe que se fai do mesmo desde o aparato do BNG.
A data da celebración das eleccións no mes de marzo non son sorpresivas para ninguén tan só colle desprevidos aos membros da Executiva e por ilo os prazos de debate non existen. A militancia impídeselle facer unha valoración do traballo levado a diante polo actual grupo parlamentar, non ten cabida a crítica, non ten cabida a opinión diferente a emanada dos cerebros ben pensantes do BNG; todo ilo debido a que as eleccións son o 1 de marzo preto de moi poucas semanas.
Impídese o debate e MANIPULANSE AS ASAMBLEAS para que o resultado das mesmas non sexa imposíbel de amañar na cociña do reparto de poder das familiar e grupos de amigos que hoxe controlan ao BNG. As trucaxes empezan no intre en que todo o proceso se inicia con retraso de xeito deliberado para así impedir o debate e en base ao argumento que o tempo apremia. Aplicase o regulamento de xeito manipulador dependendo do control que se teña da asemblea. Nuns casos propóñense nomes tan só, noutros propóñense nomes e forzase a votación nominativa e a man alzada para demostrar os apoios comarcais a determinadas propostas; noutros casos as asembleas non se convocan para tal fin e inclúese un punto na orde do dia de xeito sorpresivo porque do contrario o resultado seria moito malo para os que mandan.
O respecto as minorías non existen e pretendese vender como democracia gañar votacións. A democracia só existe cando se da un debate previo as votacións e un escrúpulos respecto as minorías ideolóxica, étnicas, lingüísticas ou de calquera outra índole. Desde o aparato do BNG non só se modifican as regras de xogo dependendo das forzas coas que se conta, senón que tamén se impide o debate e marxina a militancia que non comparte os postulados chegados desde arriba en base ao feito irrefutábel de que 6 sempre é máis que 4. Seis sempre será máis que catro en matemáticas puras pero en política os seis sen os catro pode quedar reducido a cinco ou incluso a menos. Nas matemáticas sábese imposíbel chegar a cuadratura do circulo pero en política este absurdo imposíbel teno acadado a UPG ao chamarse comunista e soberanista e ser ao mesmo tempo o motor e cerebro dunha acción de goberno de políticas neoliberais ao servizo do sistema e ao servizo da consolidación dun estado autonomista que nos nega como nación ate no máis básico: no idioma que empregamos todos os días.Galego no seo do BNG
Fonte: http://www.polabase.net
martes, 13 de enero de 2009
Tensións no BNG ante as Eleccións Galegas do 1 de marzo (I)
Encontro Irmandiño, no comunicado que reproducimos a continuación, critica o programa e as candidaturas que presentará o BNG de Quintana ás eleccións autonómicas.
"Ante a proposta de listas que se trae a este Consello Nacional, os membros do mesmo elixidos pola lista do Encontro Irmandiño na Asemblea Nacional de 2006, manifestamos o que segue:
Consideramos que as listas para as Autonómicas do 1 de Marzo non contemplan na súa composición a pluralidade existente no BNG, de feito na práctica todos aqueles que integramos ou apoiamos listas distintas á “oficial” non contaremos con presenza no futuro grupo parlamentar e, lembremos, somos perto do 40% da militancia activa participante na citada derradeira asemblea.
Estas listas insisten e reforzan pola súa ordenación -e os previsíbeis corrementos por nomeamentos para cargos gobernamentais- o predominio en máis dun 50% dun partido que representa escasamente o 10% da militancia do BNG e a exclusión de moitas das maneiras de ver o nacionalismo que integran aínda hoxe a nosa organización, a casa común que foi durante moito tempo o Bloque.
Esta escora é resultado do reforzo do carácter partidista e burocrático na toma de decisións no BNG máis propio dun partido clásico que dunha fronte plural na que debe imperar o entendemento, o consenso e o respecto de todo aquelo que suma. Se isto fose só unha batalla máis polo control sería grave, que iso se faga no momento no que o nacionalismo ten que revalidar o seu apoio electoral popular tras a súa primeira experiencia de goberno galego e que require o meirande esforzo de todos, é dunha cativeza de miras especialmente preocupante.
O noso voto NON a estas listas é un voto SI ao BNG como saíu concibido na súa asemblea fundacional, ao BNG do “proxecto común” que tanto proclamábamos ate hai ben pouco.
O Encontro Irmandiño tampouco puido dar o seu apoio a o programa electoral que persiste e acentúa a deriva de renuncia a defender transformacións esenciais para a cidadanía galega; a defensa da soberanía alimentar, o apoio ao sector agro-gandeiro sobre da base da explotación familiar, a creación dunha banca pública galega ou o compromiso de retirada do Plano Acuícola, son exemplos das emendas presentadas polo Encontro e que foron rexeitadas na súa totalidade".
Fonte: http://www.encontroirmandinho.org
jueves, 8 de enero de 2009
"Chávez quiere ser presidente vitalicio de una Venezuela destruida"
Raúl Baduel fue apoyo de Chávez y su ministro de Defensa hasta julio de 2007, cuando se dio de baja de las Fuerzas Armadas crtiticando públicamente el "raro socialismo que pretende imponer el comandante en Jefe".
Mantiene con Chávez una relación que no le agrada a pesar de que el mandatario es el padrino de su hija menor de dos años de edad. En su entrevista con ABC, el general Raúl Baduel se ha vuelto a poner las botas pero esta vez contra la reelección presidencial indefinida que truncó por primera vez hace un año cuando anticipó que Chávez volvería a la carga con la cuestión. Y se enfrentará tantas veces como sea necesario, "tantas veces como mi compadre insista en perpetuarse en el poder".
-¿Por qué Chávez tiene tanta prisa en lanzar la enmienda para su reelección indefinida?
-Porque conoce los resultados reales del 2 de diciembre de 2007 y cuál es el panorama económico y social que vamos a tener el año que viene. Inevitablemente se terminará el negocio del petróleo. No un mero bajón de los precios, sino algo que va más allá. Y es un tema vital para los venezolanos.
-¿Cómo se enfrenta usted a la enmienda constitucional?
-Más que enfrentar yo digo actuar en favor de la democracia, la libertad y el futuro de nuestro país y de nuestras familias.Su propuesta es inmoral.
-¿Cree que ganará esta vez?
-Chávez ha propiciado el desencanto y la desilusión contra los opositores que ganaron las elecciones regionales. Hay mucha gente que sabe que en los comicios del 23 de noviembre hubo algún tipo de negociación con el gobierno y por ello duda de si votar porque teme que vayan a manipular los resultados. El escenario más favorable para Chávez es una alta abstención y una falta de vigilancia en las mesas.
-¿Cuáles son las debilidades de la oposición interna?
-No entiendo por qué la oposición se coloca siempre en pasivo en vez de activa. La gente cada día confía menos en los partidos llamados de oposición. Lo único que nos queda de democracia es ir a votar. Vivimos en una ficción de democracia. Chávez tiene sometidos al resto de los poderes.
-¿Qué escenario prevé tras las elecciones de noviembre?
-Estoy alzando mi voz para que los venezolanos que queremos la democracia salgamos en su defensa y si Chávez repite el «2D», pues repitamos nuevamente el «No» rotundo que refuerce el muro infranqueable que construimos cuando pretendió crear las condiciones para ser el presidente vitalicio de una Venezuela destruida. Tiene una obsesiva ambición por el poder.
-¿Considera que Chávez es un militar, un fascista, un loco o un tipo inteligente?
-Es un hombre habilidoso. No se puede subestimar de ninguna manera su capacidad de comunicación con esa parte de la población que siempre fue excluida, pero ese sector ya está comprendiendo que lo que promueve es un proyecto personal del más rampante populismo que destruye el aparato productivo del país. El asunto va mucho más allá de lo personal. Lo que está en juego es la democracia, la libertad y el futuro del país porque cada día se destruye más el aparato productivo nacional. En estos diez años hemos recibido más de 890.000 millones de dólares por exportaciones petroleras y ni siquiera tenemos un fondo patrimonial que nos permita tener una reserva para cuando llegue la época de vacas flacas que se vislumbra.
-Chávez es el padrino de su hija menor...
-Eso fue por petición suya, aunque en una ocasión lo negase. Yo, debido a mis convicciones católicas doy mucha importancia a eso y él utilizó algo tan sagrado con fines y propósitos nada claros. Él me pidió ser el padrino de mi hija menor, Isaís Guadalupe del Valle que tiene dos años, pero en una emisora de Lara dijo después lo contrario y que «ojalá que Isaías cuando cumpliera 15 años me pudiera mirar a la cara». No sé que quiso decir con eso.
-¿Qué pretende Chávez con sus vecinos de la América Andina?
-Chávez hace uso indebido de la renta petrolera para su proyecto personal, y muchos Jefes de Estado asumen posiciones de sumisión para conseguir financiación como Nicaragua, Cuba, Bolivia o Ecuador.
-¿Qué supone la compra de armamento ruso?
-Ese gasto no es ni prioritario ni justificado. Venezuela es pacifista y la adquisición de armamento debe tener una orientación defensiva. Se compran armamentos sin que se sepa realmente cuanto porque eso lo maneja él personalmente y no da información. No se sabe a ciencia cierta cuánta es la inversión que está haciendo nuestro país en la adquisición de sistemas de armas rusas en un momento en el que hay claramente otras prioridades.
-¿Qué pasa en los cuarteles, hay disidentes o todos son chavistas?
-Tengo la convicción plena de que la mayoría de los hombres y mujeres que forman la Fuerza Armada Nacional tienen muy bien cimentados los conceptos de profesionalidad militar y de institucionalidad, lo que implica que la Institución está al servicio de los supremos intereses de la Nación y en ningún caso al de una persona o parcialidad política alguna.
Fuente: ABC, 04.01.2009
viernes, 19 de diciembre de 2008
jueves, 18 de diciembre de 2008
miércoles, 17 de diciembre de 2008
martes, 16 de diciembre de 2008
Dúas linguas
Pasei a fin de semana cos amigos en Allariz. Todos eramos galegos. Uns falaban na lingua da terra, outros en castelán. Ninguén se paraba a traducir, a pensar se debía expresarse noutro idioma, a divagar sobre prexuízos ou sobre se un era máis daquí que outro. Non entendiamos de conflito, de decretos, de imposición nin de marxinación. Para que? Unhas tapas á comida, un paseo polo río, uns viños vendo a vila, a cena con entrecot de boi á pizarra, a noite na casa rural, a visita fugaz ó outro lado da raia. Foi Allariz, pero puido ser Combarro, Noia ou Ribadeo. Rímonos do mundo e de nós mesmos. Esquecémonos da crise económica por unhas horas, da recente subida da hipoteca, dos Leman Brothers, dos últimos datos do paro. Falamos das galescolas, de autovías que non dan chegado, de coches, de noites de copas lonxanas grabadas no disco duro, da infancia, dos nosos nenos, da vida. Detémonos no fondo e non na forma. Disfrutamos do país sen pensar se avogado se escribe con be ou con uve. Nunca me pareceu algo demasiado difícil. Non sei, quizais foi só unha fin de semana na Galicia do mundo real, alonxada de experimentos, debates parlamentarios e plataformas de afectados, a pe de campo, cun pouco de sol na cara e mirando o futuro sen complexos. Bilingüismo harmónico, chamaríao eu: non facer do idioma un problema que non existe alomenos que nós o quieramos crear.
Adrián Rodríguez
Fonte: Diario de Pontevedra, 14.12.2008
sábado, 13 de diciembre de 2008
"El calentamiento no existe, es sólo una teoría discutible" VÁCLAV KLAUS, presidente de la República Checa
Frente a las conclusiones establecidas por los más de 2.500 científicos de la ONU sobre la gravedad del calentamiento global, el líder del próximo país que presidirá la UE considera que el cambio climático es una «hipótesis floja»
Pregunta.- Usted cuestiona que el cambio climático se deba a la emisión de gases contaminantes. Sin embargo, en su último informe, los más de 2.500 científicos del panel de la ONU (IPCC) han establecido que el calentamiento global se debe a esta causa. ¿En qué se basa para rechazar esta conclusión?
Respuesta.- No es cierto que exista un consenso sobre esta cuestión. El IPCC es sólo un grupo de científicos, y la mayoría de ellos son burócratas de la ciencia más que investigadores serios. En la verdadera comunidad científica, si uno lee las revistas especializadas, existe un debate muy vivo sobre este tema.
P.- Me resulta muy chocante su respuesta, ya que el método de trabajo del IPCC es precisamente revisar toda la evidencia científica que publican las revistas especializadas más prestigiosas y rigurosas.
R.- No soy el único que se opone al IPCC, hay muchos científicos serios que se quejan de que sus trabajos nunca son mencionados y valorados en estos informes oficiales. El IPCC representa sólo una parte de la comunidad científica que ha aceptado un paradigma, y dedica todos sus esfuerzos a mantener intacta esa teoría y a defenderla de cualquier crítica. Comprendo sus motivaciones, pero la realidad es muchísimo más compleja.
P.- ¿Cree que el IPCC es un organismo más político que científico?
R.- Me parece evidente que sus motivaciones son sobre todo políticas. En septiembre del año pasado, en la Conferencia de la ONU sobre Cambio Climático que tuvo lugar en Nueva York, propuse la creación de un grupo paralelo de científicos para que se escuchen las opiniones de quienes discrepan de la línea del IPCC. Sin embargo, la idea fue rechazada porque los guardianes de esta ortodoxia temen que se demuestre que no poseen el monopolio de la verdad.
P.- Al menos me reconocerá que sus tesis chocan frontalmente con la opinión mayoritaria actual de la comunidad científica.
R.- No es cierto. Creo que la tesis dominante de la ciencia actual es mucho más debil que la que nos presentan los informes del IPCC. Lo que el IPCC presenta como verdades establecidas son en realidad hipótesis muy flojas llenas de incertidumbres.
P.- En su libro, también presenta el debate sobre el cambio climático como una pugna entre socialistas verdes y liberales escépticos. Pero la realidad es que todos los principales líderes de la derecha europea, como Sarkozy y Merkel, son abanderados convencidos de la lucha contra el cambio climático.
R.- Bueno, no me gustaría entrar en un debate ideológico, pero la realidad es que las figuras que me acaba de citar no son auténticos liberales. En todo caso, tampoco pretendo plantear el tema del cambio climático como un debate simple entre la izquierda y la derecha. Es un tema mucho más complejo.
P.- ¿Qué le parece el objetivo que se ha marcado la UE para reducir las emisiones de CO2 un 20% antes de 2020?
R.- No necesitamos estas reducciones para nada, podemos seguir adelante sin tomar este tipo de medidas radicales que son totalmente innecesarias.
P.- Pero entonces, ¿qué hacemos? ¿Sencillamente nos quedamos con los brazos cruzados ante el problema?
R.- Si aceptas que existe un calentamiento global y que está provocado por el ser humano, entonces lo lógico es buscar soluciones, pero yo creo que el cambio climático no existe. No es más que una teoría muy discutible, así que no hace falta introducir cambios radicales que impliquen una represión de la libertad y un frenazo al desarrollo económico y a nuestra prosperidad futura.
P.- ¿Ha visto el documental de Al Gore? ¿Qué le parece?
R.- No lo he visto, pero sé lo que dice y es una locura absoluta. Todo el mundo se ha dado cuenta de eso.
P.- Sin embargo, le han dado el Nobel de la Paz junto al presidente del IPCC, Rajendra Pachauri.
R.- El Nobel de la Paz es un premio que no me merece ningún respeto, no significa nada. De hecho, creo que es fundamental para el futuro de la Humanidad que personajes como Al Gore y Pachauri no ganen el debate alocado del cambio climático.
Fuente: El Mundo, 26.10.2008
viernes, 12 de diciembre de 2008
jueves, 11 de diciembre de 2008
miércoles, 10 de diciembre de 2008
Peor que o franquismo
Se vostede viaxa por calquera estrada de Galicia non lle será difícil encontrar a unha pintada, letreiro, cruz ou calquer outro medio de expresión que denuncia un problema coa Administración. Así: "Pobo morto", "A Xunta róubame a casa ou a leira", "Non ó abuso do poder", "Negociación, xa", etc. Pero a que máis me chamou a atención era unha que había nunha plantación de albariño da estrada de Castrelo a Dena que dicía: "Socialismo peor que o franquismo". Parei e fíxenlle unha foto e vin un señor duns sesenta anos traballando e púxenme a falar con el, notábase moi cabreado cos políticos, enxeñeiros e Xunta por mor do Proxecto 550.
Despois de explicarme o seu caso persoalmente, creo que non era para menos, pois a verdade contoume unha historia moi interesante no aspecto humano, que demostra a ignorancia que moitos cidadáns temos da vinculación da terra á vida a pesar dese cariño, amor, integración do campesiño e campo.
Despois de escoitalo e de comprendelo díxenlle: pero home, non sería posible cambiar o slogan da pancarta pois así, a primeira vista, colócao a vostede nunha posición difícil.
Non, espetoume, deille moitas voltas antes de poñela e este é o que mellor os define. Aplican leis franquistas, como é a lei de expropiación forzosa de 1954, da clase máis rancia do franquismo, aplícanna da forma máis negativa para os cidadáns, con nocturnidade, pois ocultaron a súa publicidade para que non tivésemos tempo de alegacións, enganáronnos prometendo reducións que non fixeron.
Coa forza leváronnos as leiras por prezos irrisorios, non teñen en conta as nosas demandas, aparcadoiros e beirarrúas, non somos ninguén para eles nin nos teñen en conta para nada, así que está moi ben. Lástima que non sexan tamén eles condenados polo xuíz Baltasar Garzón.
Tuco de Cambados
Fonte: El Correo Gallego, 12.11.2008
sábado, 6 de diciembre de 2008
jueves, 4 de diciembre de 2008
miércoles, 3 de diciembre de 2008
martes, 2 de diciembre de 2008
Los detectives de la SGAE
El delito puede residir en un CD, generalmente en los que se escribe a mano y van acompañados de archivos y documentos, que vienen a ser copias privadas, pero que si se reproducen en ceremonias o actos -también privados- pueden ocasionar algún disgusto. La Sociedad General de Autores y Editores continúa utilizando detectives para obtener informes sobre organizaciones y personas que critican o no respetan el canon digital, según recogen varios medios online.
Los hombres de la SGAE bien podrían haber sido retratados por Manuel Vázquez Montalbán en una novela detectivesca con tintes cómicos, asegurarse de que Paquito el Chocolatero sea legal o no en una boda da para más de una trama: "acudimos a los actos contra los autores para grabar a todos los que aparecen y después investigarles. No se trata de conocer su patrimonio, sino saber en que páginas webs entran, sus relaciones personales y capacidad de convocatoria", asegura uno de los detectives contratados por la SGAE en declaraciones recogidas por The Inquirer.
La entidad gestora no ha interpuesto ninguna denuncia por el momento, aunque ya en el pasado dejó algún regalo de bodas a alguna que otra pareja. Ahora la SGAE ha decidido emprender una cruzada contra aquellos actos críticos que se organizan en contra de las medidas que promulgan. En el listado se encuentran páginas web como Alasbarricadas, organizadora habitual de manifestaciones y conciertos contra la SGAE, y la Asociación de Internautas.
Fuente: El País, 02.12.2008











